چرا خودروسازان بدهی خود را پرداخت نمی‌کنند؟/وقتی نقدینگی قطعه‌سازان قربانی استراتژی‌های فروش خودروساز می‌شود
دیجی خودرو – خودروساز با دریافت قطعات به‌صورت اعتباری از قطعه‌ساز، تولید می‌کند؛ خودروها را به بازار عرضه می‌نماید و حتی بخشی از آن‌ها را پیش‌فروش می‌کند، اما همچنان ادعای فقدان نقدینگی برای پرداخت مطالبات قطعه‌سازان مطرح است. این پرسش، یکی از چالش‌های اصلی زنجیره تأمین و گره کور مطالبات انباشته در صنعت خودرو است.
محمدحسن عصارحسینی، عضو ارشد انجمن قطعه‌سازان سمنان، با اشاره به سهم بالای قطعات در ساخت خودرو و فاصله زمانی پرداخت مطالبات، گفت: «حدود ۷۵ تا ۸۰ درصد خودرو را مجموعه قطعات تشکیل می‌دهد و تنها حدود ۲۰ درصد باقی‌مانده شامل عملیات مونتاژ و سایر فرایندها در سازمان خودروساز انجام می‌شود.»
وی با تأکید بر فاصله زمانی نامتعارف میان تحویل قطعات و پرداخت مطالبات بیان کرد: «قراردادهای میان خودروساز و قطعه‌ساز ۱۲۰ روزه است؛ یعنی از زمان تحویل قطعه تا تسویه حساب، چهار ماه فاصله وجود دارد. این در حالی است که دوره تولید در داخل سازمان خودروساز حداکثر ۱۵ روز است.»
این فعال صنعت قطعه‌سازی با بیان اینکه در بازه چهار ماهه، هشت دوره تولید ۱۵روزه انجام می‌شود، اظهار کرد: «خودروساز در این مدت، هشت دوره تولید خود را با تکیه بر ۸۰ درصد سرمایه در گردش قطعه‌ساز انجام می‌دهد، نه از محل سرمایه خودش.»
وی ادامه داد: «سؤال اساسی این است که چرا پول قطعه‌ساز پرداخت نمی‌شود؟ خودروساز که انباشت تولید ندارد؛ یعنی خودرو را تولید نکرده که در محوطه بماند و مشتری نداشته باشد. خودروهایی هم که به پارکینگ منتقل می‌شوند—که ممکن است ۴۰، ۵۰ یا ۱۰۰ هزار دستگاه باشند—یا قطعه ناقصی دارند و یا خودروساز منتظر تعدیل قیمت برای فروش آن‌هاست.»
عصارحسینی با طرح این پرسش که چرا خودروسازی با دوره تولید ۱۵روزه، پس از هشت دوره تولید باز هم از نبود نقدینگی سخن می‌گوید، توضیح داد: «قطعه‌سازان قطعات مورد نیاز را به‌صورت اعتباری تأمین می‌کنند، اما خودروساز در همان بازه هشت دوره، خودروها را تولید و عرضه می‌کند. علاوه بر این، در بخش فروش نیز از طریق طرح‌های پیش‌فروش، بخش عمده پول از مردم دریافت می‌شود.»
او افزود: «اگر زمان پیش‌فروش را نیز به این موضوع اضافه کنیم، این هشت دوره تولید ۱۵روزه شاید به چیزی نزدیک به ۲۰ دوره تولید ۱۵روزه برسد. بنابراین، چالش اصلی این است که چرا با وجود گردش مالی حاصل از پیش‌فروش و عرضه محصولات، تسویه حساب با زنجیره تأمین به تعویق می‌افتد؟»
در همین حال، ابعاد مطالبات انباشته در زنجیره تأمین، ارقامی نجومی را نشان می‌دهد. با توجه به اینکه بخش عمده ارزش خودرو به قطعات و مجموعه‌های تأمین‌شده وابسته است، نحوه و زمان تسویه حساب میان خودروساز و قطعه‌ساز می‌تواند مستقیماً بر تداوم فعالیت این زنجیره و روند تولید اثرگذار باشد.
عضو انجمن تولیدکنندگان قطعه‌سازی درباره اقدامات احتمالی قطعه‌سازان برای دریافت مطالبات خود گفت: «قطعه‌ساز برای دریافت مطالبات، گزینه‌های متعددی دارد، اما شرایط فعلی برای پیگیری این اقدامات چندان مناسب نیست.»
او در پایان خاطرنشان کرد: «کاهش تحویل قطعه نیز راهکار نهایی نیست؛ چرا که با افت تیراژ تولید، هم خودروساز و هم قطعه‌ساز دچار ضرر خواهند شد و این سیکل معیوب، بیش از پیش صنعت خودرو را فرسوده می‌کند.»
هیچ نظر! یکی از اولین.