لوکانو با SHS به دنبال تغییر تعریف «خودروی هیبریدی» در بازار ایران است

دیجی خودرو،محمدهادی مؤید – رونمایی از لوکانو L7 PHEV و L8 PHEV در کنار معرفی فناوری Super Hybrid System، صرفاً معرفی دو محصول جدید نیست؛ بلکه می‌تواند نشانه‌ای از تغییر مسیر بازار خودرو ایران از هیبریدهای متعارف به سمت خودروهایی باشد که تلاش می‌کنند تجربه رانندگی برقی را با آزادی عمل پیشرانه بنزینی ترکیب کنند.

در سال‌های اخیر، بحث خودروهای برقی و هیبریدی در بازار ایران بیشتر از آنکه یک انتخاب واقعی برای مصرف‌کننده باشد، در حد یک مسیر آینده‌نگرانه مطرح شده است. محدودیت زیرساخت شارژ، قیمت تمام‌شده بالای خودروهای برقی، نگرانی از برد حرکتی و البته شرایط خاص بازار سوخت باعث شده است که ورود خودروهای پلاگین هیبرید از اهمیت متفاوتی برخوردار باشد.

به عقیده نگارنده، دقیقاً در همین نقطه است که حضور لوکانو و اکودا با مدل‌هایی مانند L7 PHEV و L8 PHEV اهمیت پیدا می‌کند. این خودروها قرار نیست صرفاً جایگزینی برای خودروهای بنزینی باشند؛ بلکه قرار است یک مرحله میانی اما بسیار مهم را در مسیر برقی‌سازی حمل‌ونقل ایران شکل دهند؛ مرحله‌ای که در آن خودرو می‌تواند بخش قابل توجهی از مسیر را با انرژی الکتریکی طی کند، اما در صورت نبود زیرساخت شارژ، همچنان وابسته به شبکه سوخت‌رسانی متعارف نباشد.

لوکانو SHS؛ تفاوت در «مدیریت انرژی» است

نکته‌ای که در مورد فناوری Super Hybrid System یا SHS باید مورد توجه قرار گیرد، این است که مفهوم سوپر هیبرید صرفاً به جمع کردن یک موتور بنزینی و یک موتور الکتریکی در کنار یکدیگر محدود نمی‌شود.

در این معماری، مسئله اصلی مدیریت هوشمند انرژی است؛ یعنی خودرو باید در هر لحظه تشخیص دهد استفاده از موتور الکتریکی، موتور بنزینی یا ترکیب آنها کدام گزینه بهره‌وری بیشتری ایجاد می‌کند.

در مورد L7 PHEV، منابع منتشرشده از سوی برند و رسانه‌های تخصصی، استفاده از موتور ۱.۵ لیتری توربوشارژ نسل پنجم و گیربکس اختصاصی DHT را مطرح می‌کنند. همچنین برای این سیستم راندمان حرارتی ۴۴.۵ درصد اعلام شده است.

اهمیت این اعداد زمانی مشخص می‌شود که بدانیم در خودروهای هیبریدی، افزایش قدرت به‌تنهایی معیار موفقیت نیست. چالش اصلی این است که قدرت، مصرف، شارژ باتری و برد خودرو چگونه در کنار یکدیگر مدیریت شوند.

به بیان ساده‌تر، فلسفه SHS این نیست که خودرو همیشه برقی باشد یا همیشه بنزینی؛ بلکه تلاش می‌کند در هر شرایط، بهینه‌ترین منبع انرژی را انتخاب کند.

چرا PHEV برای ایران اهمیت بیشتری از خودروی تمام‌برقی دارد؟

یکی از مهم‌ترین مزیت‌های خودروهای پلاگین هیبرید برای بازار ایران، همین «انعطاف» است.

یک خودروی تمام‌برقی به شبکه شارژ وابستگی بیشتری دارد. در مقابل، یک خودروی هیبرید معمولی اگرچه از انرژی الکتریکی استفاده می‌کند، اما ظرفیت باتری آن معمولاً اجازه نمی‌دهد بخش عمده‌ای از سفرهای روزمره صرفاً با موتور الکتریکی انجام شود.

اما PHEV میان این دو قرار می‌گیرد.

کاربر می‌تواند خودرو را در منزل یا ایستگاه شارژ شارژ کند و برای رفت‌وآمدهای روزمره از حالت برقی استفاده کند؛ اما زمانی که مسیر طولانی‌تر شود یا شارژ در دسترس نباشد، موتور احتراقی وارد مدار می‌شود.

این موضوع برای بازاری مانند ایران بسیار مهم است. زیرا مسئله اصلی برقی‌سازی فقط تولید خودرو نیست؛ ایجاد زیرساخت متناسب با آن نیز اهمیت دارد.

در واقع PHEV می‌تواند بدون آنکه مصرف‌کننده را مجبور کند یک‌باره از خودروهای بنزینی به خودروهای تمام‌برقی مهاجرت کند، یک مرحله انتقالی ایجاد کند.

لوکانو L7 PHEV ؛ ۱۳۵۳ کیلومتر بدون توقف برای شارژ و سوخت‌گیری

یکی از داده‌هایی که در معرفی L7 PHEV مورد توجه قرار گرفته، نتیجه آزمون موسوم به ماراتن هفت کشور است.

بر اساس گزارش منتشرشده، این خودرو با باک سوخت و باتری کاملاً شارژشده، بدون شارژ یا سوخت‌گیری مجدد موفق به پیمایش ۱۳۵۳ کیلومتر شده است؛ رقمی که از برد رسمی ۱۲۰۰ کیلومتری اعلام‌شده برای خودرو بیشتر است. همچنین در همان آزمون، پیمایش تمام‌برقی ۱۲۵.۲ کیلومتر و مصرف سوخت ۳.۳ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر گزارش شده است.

البته از منظر حرفه‌ای رسانه‌ای، نباید نتیجه یک آزمون خاص را معادل مصرف واقعی تمام کاربران دانست. شرایط رانندگی، سرعت، دمای هوا، مسیر، بار خودرو و نحوه استفاده از حالت‌های رانندگی می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر نتیجه داشته باشد.

اما همین ارقام یک پیام مهم دارند: فناوری PHEV دیگر صرفاً برای کاهش جزئی مصرف سوخت طراحی نمی‌شود؛ بلکه می‌تواند به دنبال تغییر الگوی استفاده از خودرو باشد.

تجربه رانندگی؛ جایی که تفاوت PHEV با هیبرید سنتی احساس می‌شود

تفاوت مهم دیگر در تجربه پشت فرمان ظاهر می‌شود.

در یک هیبرید متعارف، باتری عمدتاً از طریق موتور احتراقی و بازیابی انرژی در هنگام کاهش سرعت شارژ می‌شود. اما در PHEV، کاربر امکان شارژ خارجی باتری را نیز دارد. نتیجه این تفاوت، باتری بزرگ‌تر و امکان پیمایش الکتریکی طولانی‌تر است.

در چنین شرایطی، بخش قابل توجهی از سفرهای شهری می‌تواند با ماهیت یک خودروی برقی انجام شود؛ سکوت بیشتر، واکنش سریع‌تر موتور الکتریکی و کاهش وابستگی به موتور بنزینی.

از طرف دیگر، زمانی که مسیر طولانی شود، موتور احتراقی و سیستم هیبریدی وارد عمل می‌شوند.

به اعتقاد نگارنده، این دقیقاً همان نقطه‌ای است که PHEV را برای بازارهایی با زیرساخت شارژ محدود جذاب می‌کند.

کاربر عملاً مجبور نیست بین «خودروی برقی» و «خودروی بنزینی» یکی را انتخاب کند؛ بلکه یک خودرو در اختیار دارد که می‌تواند بسته به شرایط، نقش هر دو را ایفا کند.

لوکانو؛ مسئله فقط L7 نیست

اگر L7 PHEV را یک محصول منفرد در نظر بگیریم، ممکن است اهمیت این اتفاق کمتر از واقعیت به نظر برسد.

اما ورود L7 PHEV و L8 PHEV در کنار معرفی فناوری SHS، تصویر بزرگ‌تری را نشان می‌دهد: لوکانو و اکودا در حال تلاش برای ایجاد یک سبد محصول مبتنی بر قوای محرکه انرژی نو هستند.

این موضوع را باید در چارچوب حرکت گسترده‌تر گروه چری نیز دید. فناوری‌های هیبریدی این گروه طی سال‌های اخیر از یک محصول یا مدل خاص فراتر رفته و در قالب معماری‌ها و سیستم‌های مختلف توسعه یافته‌اند. برای نمونه، در برخی محصولات چری و اکستید از سیستم‌های DHT، موتورهای هیبریدی و معماری‌های مختلف برقی و بردافزا استفاده شده است.

بنابراین، حضور لوکانو در بازار ایران را نمی‌توان صرفاً در قالب ورود یک کراس‌اوور جدید تحلیل کرد.

مسئله مهم‌تر، ورود تدریجی یک اکوسیستم فناوری به بازار است.

اما یک سؤال مهم باقی می‌ماند؛ بازار ایران آماده این تغییر هست؟

حتی اگر فناوری SHS روی کاغذ عملکرد قابل توجهی داشته باشد، موفقیت آن در ایران فقط به مشخصات فنی خودرو وابسته نیست.

قیمت، خدمات پس از فروش، دسترسی به قطعات، کیفیت باتری در بلندمدت، شبکه تعمیرگاهی، امکان تأمین تجهیزات شارژ و مهم‌تر از همه آموزش مصرف‌کننده می‌تواند سرنوشت این خودروها را تعیین کند.

کاربری که سال‌ها با خودروهای بنزینی رانندگی کرده، باید بداند PHEV را چگونه شارژ کند، چه زمانی از حالت EV استفاده کند، چگونه باتری را مدیریت کند و چه تفاوتی میان یک خودروی پلاگین هیبرید و یک هیبرید معمولی وجود دارد.

از سوی دیگر، اگر اختلاف قیمت خودروهای PHEV با نسخه‌های بنزینی بیش از صرفه‌جویی قابل انتظار در مصرف سوخت باشد، انگیزه اقتصادی خریدار نیز کاهش پیدا می‌کند.

بنابراین، فناوری خوب به تنهایی تضمین‌کننده موفقیت تجاری نیست.

نمایشگاه خودرو تهران؛ ویترین فناوری یا نقطه شروع یک تغییر؟

به عقیده نگارنده، اهمیت حضور لوکانو و اکودا در نمایشگاه خودرو تهران بیش از آنکه به تعداد خودروهای رونمایی‌شده مربوط باشد، به پیامی بازمی‌گردد که این محصولات به بازار می‌دهند.

سال‌هاست صنعت خودروی ایران درباره خودروهای کم‌مصرف، هیبریدی و برقی صحبت می‌کند؛ اما اکنون ورود محصولاتی با معماری PHEV می‌تواند این بحث را از سطح شعار به مرحله تجربه واقعی مصرف‌کننده نزدیک‌تر کند.

اگر زیرساخت شارژ توسعه پیدا کند، سیاست‌های واردات و تولید خودروهای انرژی نو ثبات داشته باشد و قیمت‌گذاری نیز امکان رقابت این محصولات را فراهم کند، پلاگین هیبرید می‌تواند یکی از واقع‌بینانه‌ترین مسیرهای گذار بازار ایران از خودروهای بنزینی به خودروهای برقی باشد.

در این میان،لوکانو L7 PHEV و L8 PHEV را می‌توان بخشی از همین تغییر دانست؛ خودروهایی که قرار نیست یک‌شبه خودروهای بنزینی را کنار بزنند، اما می‌توانند مفهوم جدیدی از مالکیت خودرو را به مشتری ایرانی معرفی کنند.

خودرویی که صبح می‌تواند مانند یک EV در شهر حرکت کند و عصر، بدون نگرانی از پیدا کردن شارژر، مسیر طولانی را با کمک موتور بنزینی ادامه دهد.

شاید آینده حمل‌ونقل ایران دقیقاً از همین نقطه آغاز شود؛ نه با حذف ناگهانی موتور احتراقی، بلکه با هوشمندتر کردن نحوه استفاده از آن.